A N D A

Men heeft jou bruut neergeschoten,

mijn arm meisje, mijn kind!

Jouw jonge bloed werd vergoten,

jouw leven verging als de wind.

Maar in jouw diepste regionen

verwaait jouw schuld als gezang.

Daar zal zich jouw offermoed lonen

en jouw gruwlijke kruisoffer-gang.

Waar de eeuwig lichtenden zweven,

daar wekt men op uit het graf,

haar die, om andermans leven,

haar eigen leven gaf.